AZ Monica

Kris, vroedvrouw

Sinds ze er bij de chiro mee kennismaakte, heeft Ju-Jitsu haar flink in een houdgreep. En als vroedvrouw zou ze niet meer zonder de opwinding op de verlosafdeling kunnen. Is Kris misschien een beetje verslaafd aan de adrenaline?

“Mja, een heel klein beetje dan. Maar ik zoek het gevaar niet op. Ik doe Ju-Jitsu omdat het een toffe, zeer technische verdedigingssport is, net gericht op het uitschakelen van de bedreiging. Wij leren om, als je wordt aangevallen, jezelf los te maken en in veiligheid te brengen, meer niet. Tegelijk is het een prima vorm van ontspanning. Naast de training begeleid ik de kinderen tussen 6 en 12 jaar. Ik ben dus iedere week heel wat uurtjes op de tatami te vinden. We geven ook verdedigingscursussen voor vrouwen, in samenwerking met de politie. In het ziekenhuis heb ik het gelukkig nog niet moeten gebruiken, maar je weet maar nooit! Ik voel me er toch heel wat veiliger door, ja.

In mijn eerste jaar bij AZ Monica heb ik op de afdeling pediatrie gewerkt, maar vroedvrouw worden was altijd mijn hoofddoel. Misschien omdat ik het letterlijk met de paplepel heb meegekregen, mijn moeder is ook vroedvrouw. Ik hou enorm van deze job. Je hebt veel verantwoordelijkheid, en er hangt altijd die spanning. Elke geboorte is een intense beleving die iedere keer anders is…

Daarnaast krijg je de ruimte om initiatieven op te zetten, zoals het ‘baby friendly hospital’, waar de directie ons volop in steunt. En wat zeker meespeelt: de unieke sfeer onder de collega’s. Sommigen houden werk en privé liever gescheiden - en daar is natuurlijk niets mis mee - maar onze band is zo goed dat we zelfs samen op vakantie gaan: naar Turkije of skiën bijvoorbeeld. En alle nieuwkomers zijn daarbij welkom!”