AZ Monica

Tom, verpleegkundige pediatrie

Tom is een fervent basketter, al twintig jaar lang. Hij heeft dat nodig, zegt ie: ploegsport, team spirit, sociaal contact… net als in zijn job van verpleegkundige pediatrie.

“Mijn moeder speelde basketbal, en als kind hield ik al van het technische van de sport en de plotse overgang tussen aanval en verdediging. Het spel gaat snel over en weer. Dat boeit me trouwens ook in mijn job: de afwisseling en het tempo. Net als bij basket maak je deel uit van een team, en moet je zorgen dat je samen sterk staat.

Bij de club heb ik mee de jeugdwerking georganiseerd, dus mijn keuze voor pediatrie is niet helemaal toevallig. Werken met kinderen gaat me goed af, ik heb er een goede band mee. Het zit ‘m soms in de kleine dingen. Besteed even aandacht aan een kind dat valt op training, en je maakt een wereld van verschil voor dat kind. Dankzij de goede onderlinge sfeer op het werk kan ik mijn engagement op de club nog goed combineren met het dienstrooster. Ik woon op 5 minuten van hier met de fiets, dus dat is een bijkomende troef.

De grootste uitdaging in deze job? De verscheidenheid van je patiëntjes, lijkt me. Van baby tot puber, telkens met een andere aanpak. Daarbij komt nog het speciale contact met de ouders op onze afdeling. Voor mij is dit de beste job ter wereld, ideaal voor een ‘sociaal beest’ als ik. Ik merk trouwens dat de artsen zich heel toegankelijk opstellen en meedoen aan onze activiteiten, heel tof. Nog een voordeel is de orthopedische specialisatie hier. Dat interesseert me, zeker bij kinderen.”